Museum Bezoek

Heeyy lezers,

Donderdag 18 april ben ik samen met twee vriendinnen naar Foam wat staat voor foto museum Amsterdam geweest. Het ligt zoals in de naam al naar voren komt in Amsterdam. Het museum reguleert veel van tentoonstellingen. Elke keer is er een totaal andere inhoud. Deze keer waren er twee, een erg abstracte en moderne tentoonstelling en een totaal andere toonstelling die over het vroegere Zuid-Afrikaanse gemeenschappen en maatschappij ging. De tentoonstelling daarover heet Santu Mofokeng – Stories. Het eerste deel van de naam is de naam van de fotograaf die in die tijd de foto’s had gemaakt en stories slaat op de series die die had gemaakt. Die heten Soweto (1985-2008), Train Church (1986), Dukathole (1988) en Pedi Dancers (1988-1989). Hij was nieuw voor zijn tijd hij verbeelden de bewoners als de bewoners, terwijl in die tijd de media hun verbeelden als een gewelddadige meute of als slachtoffers.

Foam ligt aan de keizersgracht midden in Amsterdam. Het is dus ook een een typisch grachtenpand. Niet heel modern, maar erg klassiek. Ernaast staan ook pandjes, het is dus ingesloten, zoals je bijna alleen maar ziet in Amsterdam. Aan een kant doet het ook modern aan omdat je veel glas ziet en je recht naar binnen kijkt wat vrij strak en modern is ingericht.

Het museum is erg klein. Veel kleiner dan ik had verwacht. Beneden was de tentoonstelling van Santu Mofokeng te zien. Je kwam binnen in een ruimte die je meteen zag na de receptie, verder kwamen daarna nog een paar kamers met telkens een deur die je zo weer leidde naar een volgende kamer. En beneden was ook een gangetje waar een deel van de moderne tentoonstelling hing, maar dan in het klein. Wij vonden het erg moeilijk dat te begrijpen en waarom het zo een klein deel was. Bij ons tweede rondje kwamen we er pas achter dat er een boven was, waar dus de moderne tentoonstelling officieel was. Nergens was ons verteld dat er een boven was en er hingen ook geen bordjes. Beneden was ook nog een gezellig knus tentje waar je koffie of thee kon drinken.

Wat het meeste indruk op mij heeft gemaakt uit het museum is de tentoonstelling van Santu Mofokeng en zijn stories. Eentje in bijzonder was de serie Train Church (1986). Het was een muur met een serie foto’s allemaal gemaakt in de forensentrein tussen Soweto en Johannesburg. Soweto is de stad waar Santu Mofokeng is geboren en opgegroeid. Er volgde een dynamisch verslag van de religieuze rituelen die spontaan plaatsvonden in de trein. Het begon op een kerk te lijken. Door wat er leefde in de trein. De mensen begonnen namelijk te zingen samen onder begeleiding van geïmproviseerd slagwerk van mede reizigers. Door het gestamp en gedraai begon het te lijken op een overvolle kerk. Het was een energie uitbarsting en dat was goed te zien op de foto’s. Ik snap Santu Mofokengs beeld als kerk bij deze serie heel goed, maar dat duurde wel even.

Het zijn dus foto’s van veel verschillende afmetingen, maar relatief klein voor een zo grote kamer waar het hing, maar het was wel op ooghoogte. Naar mijn idee was t de bedoeling dat je het allemaal een voor een aandachtig bestudeerde. Toen ik net binnenkwam vond ik het niet zoveel voorstellen, maar hoe langer ik er liep en dezelfde foto voor zoveelste keer zag viel het op zijn plaats en begon ik steeds meer te zien en te begrijpen. Het begon in mij echt te leven en de foto’s voelde zo echt.

Santu Mofokeng heeft als een van de eerste uit zijn tijd en streek een goed en eerlijk beeld gebracht van de mensen in en rondom Zuid-Afrika uit die tijd. Hij was ook de eerste die vroeg documentair beeld had gemaakt van de arbeidsprotesten en politieke rally’s die de opmaat vormden naar de afschaffing van apartheid en de politieke opkomst van Nelson Mandela.

De drie bovenste foto’s zijn van de serie Train Church, wat mijn favoriet was. In de eerste foto, daarvan de meest rechtse en middelste en dan bovenste zie je de muziek verhouding in de trein. Dat bracht mij een mooi beeld bij wat Mofokeng wilde overbrengen en meemaakte. De middelste en dan onderste foto was een beemer en bracht verschillende foto’s in beeld, degene die nu zichtbaar is liet het verdriet zien wat er in de trein ook werd gedeeld wat ook bij de 3e en laatste foto te zien is.

De tweede foto gaf mij een goed beeld van de mensen die er in de trein zaten   en hoe het was in zo een soort trein.

Deze twee foto’s zijn gemaakt op een traditionele begrafenis. Op de bovenste foto is goed te zien hoe de tenstoonstelling was opgesteld en hoe klein de foto’s waren en hoe dicht ze naast elkaar zaten.

Deze rij foto’s interesseerde mij heel erg. Heb hiervan ontzettend veel foto’s lang bekeken. Er zijn zoveel mensen die je in je op kan nemen en vond het zo interessant om te zien hoe een begrafenis eruit zag en er aan toe ging. De laatste is daarom ook gekozen. Ook het feit dat de fotograaf deze foto’s zo echt en zo goed in beeld heeft kunnen brengen is super knap.

 

Bedankt voor het lezen van mijn blog!

Frederique

‘CKV: CZP 2 ‘

Hallo allemaal,

Dit jaar zijn er weer culturele ervaringen bij gekomen, maar voornamelijk meningen van mij veranderd. Hoe ik eerst altijd graag de achterliggende gedachte wilde weten en duidelijk wilde hebben wat het betekende maakt het mij tegenwoordig juist nieuwsgieriger als ik er compleet zelf wat van mag maken. Een voorbeeld daarvan was in het Foam museum, waar een kunstenaar steeds twee random foto’s naast elkaar hing en de bedoeling was dat je daar een idee of gevoel bij kreeg. Terwijl als een van de foto’s bij weer een heel ander soort foto hing je er weer een andere ingeving kreeg.

Ook vind ik foto kunst veel leuker en heeft dat nu echt mijn voorkeur. Een fotograaf/kunstenaar die ook een expositie had in het Foam museum heeft veel indruk op mij gemaakt. Het was een tentoonstelling van verschillende series foto’s. Het zijn foto’s van tientallen jaren over wat de fotograaf die uit Soweto (Zuid-Afrika) kwam heeft gezien en gefotografeerd in zijn leven met diepe politieke verdeeldheid. Daarover meer in mijn andere blog post, maar waarom foto kunst meer mijn voorkeur heeft gekregen is dat het mij dieper raakt. Dat heb ik dus bij die expositie gemerkt.

Verder ben ik heel geïnteresseerd geworden in de achtergrond van foto’s. De historie, wat is er gebeurd? Waarom deze foto? Bij de tentoonstelling van de verschillende series over het vroegere Zuid-Afrika kon ik het eerst allemaal niet plaatsen totdat ik na mijn 10e rondje langs de foto’s en een aantal teksten verder het begon te begrijpen en vond ik de heftige geschiedenis heel aangrijpend en boeiend. Hetgeen dat het allemaal tientallen jaren geleden is gebeurd vind ik nog specialer, omdat ik meer over de geschiedenis en de vroegere politiek (vooral uit Zuid-Afrika) leer en dat is echt heel erg interessant.

Groeten!!

Frederique

‘CKV: Wereld reis met culturele hoogtepunten’

Hallo bloglezers,

Vandaag ga ik iets nieuws delen met jullie. Mijn culturele wereld droomreis, er zijn nog zoveel steden waar ik nog nooit ben geweest die ik eigenlijk wil bezoeken! En zoveel mooie plekken die ik wil zien of weer wil zien.

Ik zou mijn reis beginnen in Frankrijk. Daar wil ik dè bekendste stad van Frankrijk bezoeken met het meest iconische bezienswaardigheid. Natuurlijk heb ik het dan over Parijs en de Eiffeltoren. Ik ben helaas nog nooit in mijn leven in Parijs geweest en heb dus nooit de Eiffeltoren gezien. Ik vind dat dat wel iets moet zijn wat je in je leven gezien moet hebben, dus vandaar dat mijn reis daar begint. Verder zou ik in Parijs ook heel graag The Musée de la mode et du Textile bezoeken de locatie is Rue de Rivoli in het centrum van Parijs. Het is een deel van Les Arts Décoratifs een sectie in het Louvre. Ik zou daar graag heen willen omdat het veel te maken heeft met Coco Chanel in wie ik sinds kleins af aan erg door gefascineerd ben. Vooral om hoe vernieuwend zij was in haar tijd en wat ze zelf allemaal heeft doorstaan en opgebouwd. Ook zou ik dan even op Place Vendôme willen lopen waar Coco Chanel na haar doorbraak regelmatig te vinden was tussen de mooie winkels en haar luxe appartement.

Mijn reis zal ik dan vervolgen naar nog een erg bekende stad uit Europa! Rome! Net zoals Parijs ben ik ook nog nooit in Rome geweest een stad wat naar mijn idee het middelpunt van de oudheid is. Hierover heb ik zoveel les gehad en vanaf kleins af aan zoveel over gehoord, dat ik er een keer sowieso geweest moet zijn. Het Colosseum staat bovenaan mijn lijstje. Dat komt door weer iets van vroeger. Vroeger heb ik regelmatig Astrix en Obelix films en series gezien en stripboeken gelezen. Daar kwam het Colosseum bijna heel de tijd in voor. Ik vond dat altijd heel cool hoe dat werkte en hoe de normen en waarden en regels in elkaar zaten. Dus ik moet daar echt langs om mijn vroegere fantasieën en gedachte daar eens los te laten.

Verder zou ik dan het vliegtuig pakken en Europa verlaten en inwisselen voor Afrika, Tanzania om precies te zijn. Ik zou daar op safari willen en de big five willen spotten; de buffel, de leeuw, het luipaard, de neushoorn en de olifant. Mijn Omi heeft dat gedaan toen ik een klein meisje was en daar veel over verteld hoe prachtig Zuid-Afrika en zijn natuur is. Mij daar verdiepen in de cultuur en wat oude stammen bezoeken staat ook op mijn lijstje. Mijn vader die mij vanaf kleins af aan veel national Geographic en discovery Channel heeft laten kijken, heeft mij geïnteresseerd hoe het op andere plekken en vooral oude stammen gaat. Het is namelijk een totaal andere wereld dan dat we gewend zijn. Verder ben ik een fanatieke wintersporter en snowboard al een aantal jaar. Om die reden lijkt het mij heel vet te gaan zandsurfen in de woestijn.

Daarna verwissel ik Zuid-Afrika voor een weer heel nieuw continent. Jawel, de Verenigde Staten. En dan natuurlijk de bekende stad NEW YORK!! Dit is iets wat al heel lang op mijn lijstje staat en een van mijn grootste dromen is. Ik ben erg gefascineerd wat er in Amerika allemaal kan en hoe grootschalig daar alles is. De serie White Collar is een van de vetste en leukste series die ik ooit heb gekeken. Dat speelt zich af in New York net als veel andere series en films. Ook dat is een van de redenen waarom ik New York wil bezoeken. Het vrijheidsbeeld bij zowel iedereen bekend. Daar moet ik natuurlijk dan ook even een kijkje nemen en een veelte overprijste souvenir voor mijn ouders, oma’s en mezelf meenemen. In een helikopter vliegen over New York staat wel bovenaan. Mijn ouders hebben dat gedaan en ik was daar vet jaloers op, dus daarom zal ik dat zelf ook gaan doen!

Om mijn reis te eindigen heb ik een idee wat weer in een totaal andere richting is. Mijn reis eindigt op Curacao. Het prachtige, heerlijke en warme land wat ooit tot Nederland behoorde. Ik ben een aantal keren op Curaçao geweest en heb daar aantal jaren geleden mijn duikbrufet gehaald. Een van de mooiste en vetste dingen die ik heb gedaan in mijn leven, duiken! Sindsdien ben ik verliefd geworden op Curacao met haar prachtige charmes! Daar zal ik dus de laatste dagen of weken van mijn reis door brengen. Het liefst wil ik dat dan mijn lieve familie mij komt opzoeken en daar ook vakantie houdt, want heb ze na mijn reis onderhand al genoeg gemist. Samen met hun mijn reis daar afsluiten zou prachtig zijn!

Dit was mijn droom wereldreis! Dat die maar ooit uit zou mogen komen!

Tot de volgende!!